У қатор насрий ва шеърий асарлар муаллифи саналади.

Унда ижодкорлар, олимлар, китобхонлар ва жамоатчилик вакиллари иштирок этди.

Ажойиб топилма.  Айтиш керакки, шеър ёзилган йилларда болалар адабиёти анча фаол эди, бу жараён бугун суст. Болалар учун ёзиладиган асарларимиз жуда кам ва мақтагулик эмас. Аммо, Нуруллоҳ ака кўп йиллик ижоди давомида болалар учун вақт топди, унга садоқат билан қолди, асарлар яратиб уларнинг қалбига завқ улашди.

Ардоқли шоиримиз Эркин Воҳидов тиғдор-тиғдор шеърларининг орқасидан эски тузумнинг тазйиқларига учрагани, неча-неча танқидларга дучор бўлгани кўпчиликка маълум.

Ижодкорнинг онаси вафот этди.

Бухоролик шоир Мирзо Ҳайит Саҳбо амир топшириғига кўра, маҳаллий ҳоким Муҳаммад Раҳимбек буйруғи билан фожиона қатл қилдирилиб, жасади отнинг думига боғлаб, эчкида айлантирилиб, Хўжағозён тоғи этагигача судраб борилган.

«У Маяковскийни шунчалик ёмон кўриб қолдики, уйидаги барча китобларини йиртиб ташлади. Бироқ уни масхаралаш учун шеърларини барибир ўқирди», деб ёзади В.Шкловский.

Унинг биринчи шеърий тўплами 1971 йилда «Инсон юраги» номи билан чоп этилган.

Шоирнинг икки йил Қирғаликдаги, ўн тўрт йил Ёркентдаги ҳаёти шу тарика турли қизиқарли воқеаларга бой бўлди. У она юртидан шоир ва савдогар сифатида шарқий Туркистонга келган бўлса, Ёркентда Европага ҳам танилган табиб сифатида довруқ қозонди.

Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси аъзоси, истеъдодли шоир Мансур Жумаев вафот этди.