“Кўзларимни “чирт” юмиб кетаяпман...” ёхуд муҳожирликни узайтирган орзу-ҳавас
Суҳбатдошларимнинг деярли ярми “тўй қиламан” дея жавоб берди, қолганлари эса “Ўзбекистондан уй оламан”, “автомобиль сотиб олишим керак”, “ҳамма данғиллама уй қуряпти, мен ҳам яна 5 йил ишласам, эски уйимни бузиб, ўрнига қаср қураман”, “шаҳар марказидан уй, машина оламан ва битта дўкон қилсам, бўлди, мазза қилиб яшайман” каби жавоблар бўлди.
Мансабда пулга «чўмилиб», қамоқда «мактаб кўрган» ўқитувчи ҳикояси
Қамоқдан жазо муддатини ўтаб қайтганимдан сўнг уйга келсам, ҳовли ҳувиллаб ётибди. Бор-йўғи, уч йилда хотиним ҳам, икки болам ҳам ташлаб кетган. Онам ҳам дард билан дунёни тарк этган экан.
«Болаларимнинг ҳаммаси бағримда бўлса эди» ёки Марямнинг ҳикояси қаердан бошланди?
Биз қисмат, тақдир деймиз. Инсонларнинг фарқли ҳаётлари баъзан бизга бир оз бошқача туюлади, хато яшаяпти, деб ўйлаймиз. Аммо бундай қисмат бизнинг ҳам бошимизга тушиб қолиши ҳақида ўйлаб кўрмаймиз.
Дунё бўйлаб қочоқлар сони рекорд даражада ўсди — БМТ
Етти йилдирки, энг кўп қочоқни Туркия қабул қилмоқда, 2020 йилнинг ўзида 3,7 млн. нафар қочоқ турк заминида бошпана топди.

